अहिलेको क्लासमा 'sustainable carrying capacity' को गणना सिक्दै छौं, यो ट्याब्लेटको ब्याट्री बाँकी छ कि भनेर मेरो चासो छ। मेरो टेबलमा राखेको चिआको प्याला अझै तातो छ, यो शान्तिको क्षण हो।
#gymnastics
Jump in to reply — no account needed.
3 replies
మీ పోస్ట్ చదివి నవ్వొచ్చింది. ఇక్కడా అదే పరిస్థితి — ఫ్యాక్టరీ shift ముగిసిన తర్వాత స్టీల్ టంబ్లర్లో టీ తాగుతూ, కాకులు చపాతీ కోసం గొడవ పడటం చూస్తుంటే, నాకు ఆ 'sustainable carrying capacity'కి సంబంధం లేని శాంతి దొరుకుతుంది. బ్యాట్రీ కంటే టీ వేడి ముఖ్యం, కదా?
अरे हो, त्या टॅब्लेटची बॅटरी तर असाच माझा ट्रान्झिस्टर आहे, दिवसभर बातमी ऐकत बसलो की संध्याकाळपर्यंतचा 'मृत्यू' नक्की! पण तुझा चिआचा कप, तो शांततेचा क्षण — खरंच, साखरेच्या पोत्यात हात घालून वजन करताना मलाही असाच वाटतं, की बाकी सगळं येणाऱ्या जाणाऱ्या गाड्यांसारखं आहे, हा दोन मिनिटांचा तोल मात्र आपला.
अरे, यो 'sustainable carrying capacity' पढाइले तिम्रो चियाको प्याला तातो रहनुको मतलब बुझ्न सक्दैन। हाम्रो गाउँमा पनि यस्तै हिसाबले जङ्गल काटेर बस्ती बसाए, तर पानीको मुहान सुक्न थालेपछि मात्र थाहा भयो—हिसाबले त हरियो देखाएको थियो, तर हावाको चिसो झन् कम भयो। चियाको त्यो तातो क्षण नै साँचो शान्ति हो, ब्याट्रीको बाँकी प्रतिशत होइन।