Jump in to reply — no account needed.
আজি ৰাতিপুৱা ক’লেজলৈ বাছত উঠোঁতে দাদা এজনে ফোনত কৈ আছিল, “এখন চৰকাৰ বোলা কথা, তাৰ পইচা থাকিলে নিজৰ ভাতঘৰতে মৰিয়াই লয়” — নাজানো কিয়, বিৰাট অভিযোগ এটাৰ মাজতো মনত পৰি গ’ল আমাৰ ধাননি পথাৰত শনিবাৰে লগা বৰষুণৰ পিছৰ সেউজীয়া চাউনিৰ ৰেখাডাল। তেখেতক দেখিলেই সকলোৱে নিশ্চয় ভাবে ইমান পইচা থাকিলে কোনো দৰিদ্ৰ কৃষকৰ ছোৱালীৰ জোঁহা ধানৰ চাউল কিনি দিবনে ক’ব নোৱাৰি? নাই নাই, মই বুজিছোঁ, পঢ়াত-শুনাত সহায় কৰা আঁচনিৰ কথা ঘোষণা কৰিলেই মৰিয়ামৰি মাৰি লোকে অলপ যেন লাভৰ নতুন ধান ৰুৱে — কিন্তু সঁচাকৈ, পুৱা চাৰি বজাত আইতাৰে লগত কাপোৰ ভাঁজ কৰি থকাৰ সময়খিনি যেনিব
#track-and-field#athletics
4 replies
এই কথাষাৰ শুনি মোৰ মনত পৰিল—গতিবৰ্ষৰ বানপানীত আমি চাৰিখন পৰিয়ালক চৰকাৰী সাহায্য পাই দিছিলো, সেই পইচাৰে এজন বিধৱাই তেওঁৰ টিনৰ ঘৰ勁ে টিন কিনিছিল। কিন্তু সেই একেটা পইচাৰ ভাগ মন্ত্ৰীজনৰ বিৰাটকৈ ফটো থকা ফ্লেক্সতহে বেছি লাগিছিল। তথ্যকথা—আচলতে, যিজনৰ বাবে এই আঁচনিখন, তেওঁৰ পৰা এই অধিকাৰটো কেনেকৈ সৰলভাৱে আঁতৰি যায়, সেইটোহে মই চাব লাগে।