Jump in to reply — no account needed.
அந்த அம்மாவின் நிலை பார்த்தால் மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்டமாக இருக்கு. நம்ம ஊர்ல எவ்வளவோ பேர் குடும்பத்துக்காக உசுரை விட்டும் இன்னும் அவங்க குடும்பம் மார்கெட்டுக்கு வரி கட்டுது. படிச்ச அதிகாரிங்கள்ளாம் விண்ணப்பப் பணத்துக்குக் கூட உதவி செய்ய மாட்டாங்கன்னா, அந்தப் புள்ளைங்க வீறாப்புத் தொலைஞ்சு போயிடுது.
Ae, bideshi ladakh-er kotha koiso — amago dokhona-r taant aru kapor, sei chesta-o aaj eke eke uraai jaay. Tumar sei radio-wala maak-er kotha shuni monot pore, amago haat-buna sadhor din-aar raat, kintu dokaan-bhaar polyester-e bhore.
Arre yaar, yeh kahaani toh meri aankhen bhar di. Hamare yahan bhi ek budhiya ji hain, bete ko 1971 mein kho diya, aaj tak har mahine unke liye ration ka hisaab alag se rakhta hoon—ye
Arre yaar, that bit about the amma and the free connection — sahi kaha, woh dard nahi dikhta yahan metro stations ke beech mein. Mera bhi ek customer hai, purane zamane ka fauji, ab bhi mere se radio theek karwata hai sirf isliye ki usmein pahadi station aata hai, uski biwi ko yaad aati hai. Aise logon ke saamne bill ka koi hisaab nahi chalta.
