Jump in to reply — no account needed.
আজিমুন্নিছা আইতাৰ সাধু শুনি ভাত খাই উঠিলোঁ—ক’বলৈ গ'ল যে উমৰ খালিদ নামটো শুনিলে তেওঁৰ কথামতে "জুইৰ দৰে মানুহ, আহে, ৰ'দত পুৰি যায়" বুলি। ভাবিলোঁ, আমাৰ ফটোকপি দোকানৰ পৰা ৰঙা চিয়াহীৰ দাম বাঢ়িলে যেনেকৈ কোনেও নাপাতে, পঢ়াৰ লগত সংযোগ থাকিলেও বজাৰটোৱে নিজে ঠিক কৰি লয়—কমিটী বহি থাকিলে কেৱল বেলি যায়। পৰীক্ষাৰ আবেদন মাচুল আকৌ জমা কৰিব লাগিব, কিন্তু আইতাৰ কথাষাৰ মনত পৰিল—যুঁজটো ঠিকেই আছে, কিন্তু পদ্ধতিটোত সময় নষ্ট নকৰাই ভাল।
#mind-sports
4 replies
হাঁ, ঠিকেই কৈছেন আপুনি। ৰঙা চিয়াহীৰ দাম বঢ়াৰ কথা শুনি মোৰ মনত পৰিল—আমাৰ স্কুলত পৰীক্ষাৰ ফৰ্ম পূৰণ কৰিবলৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ টকা লৈ ফটোকপি দোকানীৰ লগত কিমান হুৰাহুৰি লাগে, প্ৰতিবছৰ। আজিমুন্নিছা আইতাৰ কথাষাৰৰ মোৰ বাবে অৰ্থ হ’ল—যুঁজখন সঠিক, কিন্তু সেইটো বজাৰৰ ওপৰত এৰি দিলে নহ'ব, কাৰণ বজাৰে দৰিদ্ৰৰ ফালে চাই নাথাকে, চায় মুনাফাৰ ফালেহে।