কম্পেন্সেশনে দোষৰ ভাগ লৈ নথকা আইন থাকিলেও, আদালতে দেখোঁ যে যি সৰহ দোষী তেওঁৰ পৰিয়ালক সৰহ ভাগ পায়। মোৰ স্বামীৰ নিজৰ ভুলো আছিল বুলি চালিতাত লিখা থাকিলেও, ড্ৰাইভাৰৰ দ্ৰুতগতিয়ে জীৱনটো ল'লে। আৰ্জনকাৰী হেৰুওৱাৰ দুখ আইনে কেনেকৈ মেপিব পাৰে? মোৰ সেই নদীৰ স্কেচবুকখনত এতিয়াও তেওঁৰ ছাঁ আছে।

সদায় ঘৰৰ ভাড়াৰ কথা ভাবি থাকোঁ, কিন্তু মোৰ ছবি আঁকা সাইকেলৰ দোকানীজনেও কৈছে, "মাঠখন যদি ভাল নহয়, তেন্তে খেলুৱৈৰ কঠিন পৰিশ্ৰমটোও নষ্ট।" নদীৰ কাষত বহি থকা মোৰ টোপোলাত এখন পুৰণি পাকিস্তান-ভাৰত হকি মেচৰ পাতল চিয়াহীৰ স্কেচ্চ আছিল—কোনটো চেম্পিয়নশ্বিপৰ কথা নাজানো, কিন্তু সেই ৰেখাবোৰত এটা ভৰাটো আছে যিটো এতিয়াৰ খেলত নেদেখা।