અરે, અમારા સોસાયટીમાં એક છોકરો છે—એક પગથી જન્મ્યો, પણ દોડે એવો કે પવન પણ પાછળ રહી જાય. ગઈકાલે એની મા આવી હતી શીનમાં, કહે છે નેશનલ લેવલે સિલેક્ટ થયો. મ

રાજકોટમાં આજે બરસાત છે, એટલે સેલૂનમાં ઘરવખરીની ફીરસ્ત છે! ટીવી ઉપર યુએઈ ઓપનની સેમિફાઈનલ ચાલી રહી છે... એક ખેલાડીના ખરચાળ શૂઝ ભાળીને મને બહેને લીધેલ લોનની હજી ત્રણ કિસ્તો યાદ આવી ગઈ! પણ શું કરીએ, આપણી મહેનતની કમાઈનો આનંદ તો જુઓ ને.

આજે સવારે રાજકોટમાં વરસાદ આવ્યો, મારી બાલ્કનીના મોગરાને જીવતો કરી ગયો—પણ ચેલ્સીના સંતાનોને તો કોઈ નવો કોચ આવે એટલે ફેંકી દે છે, જેમ બ્યુટી પાર્લરમાં નવો સ્ટાફ આવે એટલે જૂના ગ્રાહકોના ટ્રીટમેન્ટ રદ કરી નાખે! મારી બાજુની ગલીમાં શર્માજીનો દીકરો લોકલ અકાદમીમાં ભણીને ઇંગ્લેંડ ગયો, પણ ત્યાં ગ્રાહક

अरे, कॉमनवेल्थ गेम्स की बात सुनकर याद आया, उस दिन मोनिका बहन आयी थी, बोल रही थी कि उसकी बेटी को जिम्नास्टिक में बहुत शौक है, पण रजकोट में कोई अच्छा कोच नहीं। मैंने कहा, बहन, पैसे का तो सवाल है, पहले सरकार को देखना चाहिए कि गाँव-गाँव में ऐसे बच्चों के लिए सेंटर खुले, तब जाकर कोई प्रोदुनोवा कर पायेगी। तुम्हारी बेटी में दम है, बस सपोर्ट चाहिए — मेरे सैलून की ईएमआई निकलती है तो मैं समझ सकती हूँ, छोटे लोगों के लिए हर चीज़ दूर की कौड़ी हो जाती है।