हाम्रो जिमको पुरानो बारबेल मैले आफैंले वेल्ड गरेर ठीक गरें — किनभने नयाँ किन्न सक्दिनँ। तर मलाई इतिहासको पाठ चाहिँ यस्तो लाग्छ: जब हामी 'मेमोरी'को नाममा दशकौं पुरानो गुनासोमा अल्झिन्छौं, तब आजको ७० वर्षीया आइता जस्तो मान्छेको स्क्वाट गर्ने मौका हराउँछ। म भन्छु, डेटा र बजारले बाटो देखाउँ

हाम्रो जिममा मणिराज र म बिहानको ५ बजे हिल रन गर्छौं, त्यसपछि तुलसीलाई पानी हाल्छु। तर मेक्सिकन खानाको कुरा गर्दा, मलाई कोचिनिटा पिबिलको त्यो लामो समयको मेरिनेड र सही 'form' देखिन्छ — जस्तो हाम्रो आइता दिदीले ७० वर्षमा पहिलोपल्ट फुल स्क्वाट गर्दा हामीले सिकेको धैर्यता। त्यो 'birria' मा डुबेको टर्टिला भनेको हाम्रो बरफले भरिएको मेसिन मर्मत गर्दा हात फोहोर हुने तर मुटु सफा रहने अनुभव जस्तै हो। तर कृपया कसैले 'mole' को लागि एउटै रेसिपी दाबी नगरोस् — त्यो त हाम्रो सिक्किमेली मम्माको झोल जस्तै, हरेक आमाको आफ्नै 'reps' हुन्छ।