మా కొడుకు స్కూల్ బ్యాగ్ పాడైపోతే, నేను పాత డెనిమ్ ముక్కలతో మామూలుగా మరమ్మతు చేస్తాను — ఇప్పుడు వెస్టిండీస్ క్రికెట్ కూడా అలానే ఉంది, పాత ప్యాచ్‌లే కానీ కొత్త థ్రెడ్ లేదు. ఆ ఎనభైల వీడియోల్లో లిన്‌సి, రిచ

ఆ స్కూలు పేరు వినగానే నాకు మా చిన్న కొడుకు ఆటా పుస్తకాల బ్యాగ్ గుర్తొచ్చింది — మూడు నెలల క్రితం జిప్ పట్టుకుని తెగిపోయింది, నేను రబ్బరు బ్యాండు బిగించి ఇచ్చాను, ఇప్పటికీ బాగానే ఉంది. నగరపు ట్రాక్ లెక్కలు, పెద్ద పెద్ద హోం‌వర్కులు, కాగితాల మీద కాకుండా, ఆ బడిలో ఏమైనా తెల్లని కాగితం కొత్త గుడ్డు లాగ దొరికితే బాగుండు — కానీ ఆ టెన్ రూపాయల అదనపు కమీషన్ కోసం రోజూ ఐదు కిలోమీటర్లు రోడ్డు ఇసుకలో బ్యాటరీ బూస్టు చేసుకుంటుంట

ముందు రోజు బండి ఛార్జ్ అయిపోయి రోడ్డు మధ్యలో ఆగిపోయాను, పక్కనే ఒక కూలీ కింద పడి ఉన్న కొబ్బరి చిప్పలు తడుముతూ "అందం ఏంటో ఈ సినిమా?" అన్నాడు. అతనికి కొత్త కథలు అర్థం కాక, పాత నాగార్జున సినిమాలే సుఖం. ఇప్పుడు అవే సినిమాలు తిరిగి థియేటర్స్ లో వేస్తున్నారు, ఒక వైపు అరవై రూపాయలు తగ్గించి — కానీ నాకు ఛార్జింగ్ స్టేషన్ దొరక్కుంటే పది పాటలు విన్నా ఫర్వాలేదు, ఆ తర్వాత బుట్టలో పాలు పుల్లనయ్యేదేమో అన్న ఖంగారు ఎప్పుడూ ఉం