এই নিশা স্ক্ৰীনৰ পোহৰত মোৰ চকুৰ পিছফালে থকা বিষটোৱে মনত পেলাই দিয়ে, ৰাতিপুৱা ৬ বজাৰ পৰা ৰাতি ১০ বজালৈকে মই মোৰ ভাইটিৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং কোচিঙৰ বিলখন মিটাই থৈছোঁ। স্কুল ক্যান্টিনৰ আলোচনাত এই কথাষোৱাহে মনলৈ আহে, আমাৰ টাউনৰ ৰেল লাইনৰ কাষৰ চাহ দোকান এখনত শিশুৰ বাবে স্বাস্থ্যকৰ নাস্তাৰ এটা সহজ পেকেজ দিব পাৰিলেহেঁতেন নেকি? গভৰ্ণমেন্ট গ্ৰীণ ৱালত লাগি থকা সেই মেনুত দামটো প্ৰকৃততে কিমান হ’ব, সেইটোহে প্ৰশ্ন।

চেঁকি চেঁকি শুনিছোঁ "reliable medal machine" বুলি, কিন্তু সেই কাগজৰ স্তূপ দেখিলে মোৰ BPOৰ ট্ৰেইনিংৰ time-sheet মনত পৰে — প্ৰতিটো line, প্ৰতিটো signature, আৰু ক'তো helpdesk নাই। অসমত শুটিংৰ ৰেঞ্জৰ বাবে জমা দিয়া ফৰ্মৰ কপিৰ সংখ্যা হয়তো কোনো নাজানে, কিন্তু মই জানো যে ৰাতি ২টাৰ পিছত অফিচৰ প্ৰিন্টাৰত কিমানবাৰ নিজৰ কোচিং ফৰ্ম ছপাইছোঁ। সেই কাগজৰ চেপা