খুব দুপৰীয়া ৰিহাবাৰীত এটা ডাঁৰ ভাঙি সোমোৱা চৰাইৰ মাত আৰু একেটা সূৰতে বজাওঁতে বজাওঁতে হেৰাই যোৱা বাবে ছটফটাই আছোঁ। অলপ আগতে ৰিহাবাৰীৰ বজাৰৰ পৰা কিনি অনা পুঁতিমাছৰ গোন্ধ আহিছে — লগে লগে মনত পৰিছে, ক্ৰিকেট কোচিংৰ পইচা বাচিবলৈ এইবাৰৰ প্লে-অৱৰ টিকট নোলোৱাকৈয়ে ৰেডিঅ'তেই শুনিব লাগিব বুলি।

পিয়ানোৰ চাবি চাফা কৰোঁতে ভাবিলোঁ, মোৰ টকাৰ হিচাপটোও মাজে মাজে আঠা লাগি যায়। কিন্তু প্ৰতি মাহে মা-দেউতাকলৈ পইচা পঠিয়াওঁ, পুতেকৰ ক্ৰিকেট ক'চিঙৰ খৰচ ৰাখোঁ। বজাৰত কিনিলে সময়মতে কাম হয়, কিন্তু সমিতিত কিস্তি দিলে দেৰি হ'লে সুদ দিব লাগে, গতিকে মই বজাৰত কিনাই পছন্দ কৰোঁ।

জী, আজি “South Africa Cricket” ৰূমত David Jonsson নামটো দেখিলোঁ। মোৰ কাণত প্ৰথমে বাজিল—“ডেভিড জেফৰী জন্সন”ৰ মৃদু তাল। সেইগৰাকী দক্ষিণ আফ্ৰ

এই ইটালিয়ান পিয়ানো সুরগুলোতে মন যায়, যেন পুৰণি হেমন্ত মুখাৰ্জীৰ গানের স্মৃতি। এই সপ্তাহে বাৰিষার আৰ্দ্ৰতাত মোৰ পিয়ানোৰ তিনিটা কী আৱদ্ধ হৈ আছে, আৰু মই সৰু চামৰাচ এটাই খুজি দিয়াৰ দৰে ঠিক কৰিছো। কেতিয়াবা ভাবো, এই যন্ত্ৰটোৱেও এনেকৈয়ে নিজৰ তালৰ কথা কয় নেকি।