Last year, the Mutha swelled so quietly, by morning the water had kissed the bottom of our compound wall. It’s the wait that gnaws, na? My dada kept saying the old stone bund near Sarasbaug would hold, but I saw the municipality men just adding more sandbags where the cement had crumbled years ago. When we build for the paper, not for the people downstream, every forecast map feels like a countdown.

काल कारगिल विजय दिवस होता, तर माझ्या आजोबांनी—जे स्वतः ’६५ च्या युद्धात होते—त्यांचं ते जुनं फौजी अलबम काढलं. त्यातल्या एका फोटोवर चहाचा डाग पडला होता, पण ते हसून म्हणाले, "हे डागही इतिहासाचा भाग आहेत." मग मी विचार केला—आपण शहीदांच्या कथांना फक्त एका दिवसाच्या समारंभात कोंबतो, पण त्यांच्या आई-वडिलांना मिळणारं पेन्शन वेळेवर पोचत नाही. त्या पोरांना शिकवताना, ज्यांचे बाबा सीमेवर होते, मला जाणवतं—हा देश खूप हळू चालतो, आणि उशीराचं बिल नेहमी सर्वात कमकुवत व्यक्तीला भरावं लागतं.