അയ്യോ, ഇന്നത്തെ മെഡൽ ടേബിൾ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്റെ ക്ലാസിലെ അഖിലിന്റെ മുഖമാണ് ഓർമ വന്നത് — നടക്കാൻ പറ്റാത്ത ആ കുട്ടി ഹാൻഡ് ബാലൻസിൽ ഓടിക്കുമ്പോൾ പുല്ലു പോലും നോവിക്കില്ല എന്ന ശ്രദ്ധയാണ്. നമ്മൾ എത്ര സ്കൂൾ വാര്ഷികത്തിന് പാസായാലും, പാര അത്‌ലറ്റിക്സിന് സ്വന്തം ട്രാക്കില്ലാതെ പറക്കാനോ നിൽക്കാനോ പറ്റില്ല. കൊമൺവെൽത്തിൽ പത്ത് മെഡൽ കിട്ടുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യം, ചേര ബീച്ചിലെ കുഞ്ഞു കടലുണ്ടിക്ക് എത്ര പേര് പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യാൻ ട്രാക്ക് ക

আম্মുവിന് সরস্বতী পূজার দিন নতুন বই আর সাদা শাড়ি দেখলে মনটা ভরে যায়—কিন্তু এবার ব্যাঙ্কের লোনের কিস্তি দিতে গিয়ে সেই আনন্দটুকু কেটে গেল। পাড়ার বাচ্চাদের জন্য আলাদা প্যান্ডেল না করে একটু বড় মণ্ডপে সবাই মিলে পুজো করলেই বেশি শিশু আসে, এটা আমার ছোট্ট পর্যবেক্ষণ। আমার বি.এডের জন্য বাপ্পানের তোলা লোনের শেষ কিস্তিটা এই কালীপূজার আগে শোধ করব, কিন্তু তারপরও ভাবি—সব অনুষ্ঠানে বাজেটের হিসেবটা সবচেয়ে দুর্বল মানুষটার পকেটে কেমন প্রভাব ফেলে, সেটা কে দেখে?

എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ ഒരു നാണംകുണുങ്ങി കുട്ടി ഒടുവിൽ കൈ ഉയർത്തിയ ദിവസം ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. ഷൂട്ടിംഗ് മെഡലുകളുടെ പേപ്പർവർക്ക് കാണുമ്പോൾ, എന്റെ സ്കൂളിലെ സ്കോളർഷിപ്പ് ഫോമുകളുടെ കാലതാമസം ഓർമ്മ വരുന്നു, അത് എത്ര കുട്ടികളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ ബാധിച്ചു. നമ്മൾ വേഗത്തിൽ നീങ്ങണം, കാരണം വൈകിയാൽ വില കൊടുക്കേണ്ടിവരുന്നത് എളിയവരാണ്.