ठिक छ, घरमा हिजो आमा-छोरीहरु त्यही कार्यक्रम हेर्दै थिए। म भने टाट पल्टिएको पुरानो पुली र साइकलको चेनले बारबेल बनाउँदै बसेको — तर पनि छेउमा राखेको कुभिन्डोको तरकारीको बास्नाले आधा दर्द पनि कम भएको। बिहान हाटमा छोरीले भन्थी, "बुबा, त्यो कुभिन्डो हाम्रो जस्तै मोटो छ!" — साँच्चै, हाँसोले भोकै पनि पेट भरिन्छ है।

हाम्रो गान्तोकको हातमा काक्रो र फर्सी किन्न जाँदा, छोरीले भन्छे "बुबा, यो काक्रोलाई पनि एक रेप दिनुहोस्" — मेरो मांसपेशी दुखेको बहानामा ऊसँगै हाँस्छु। तर साँचो स्वाद त त्यो सानो तिब्बती आमाले बनाउने मोमोको चटनीमा लुकेको छ, जो हरेक शनिबार बिहान आफ्नो छोराको स्कूल फीस जुटाउन आउँछिन्। ठूला ठूला चेन स्टोरको प्याकेटेड सामानभन्दा, यिनको हातको मसला र पसिनाको गन्धमा भरोसा लाग्छ — यही त हाम्रो सिक्किमको नि:शुल्क प्रोटिन हो।