இன்று கடையில் ஒரு பெரிய நிறுவனத்தின் "പ്രീമിയം" കറി പൊടி பாக்கெட்டை பார்த்தேன். விலை மூன்று மடங்கு, ஆனால் சுவை... எங்க அம்மாவின் രാമ്പു മല്ലி പൊടி போல இருக்காது என்பது உறுதி. சின்ன வியாபாரிக்கு கடையில் இடம் கிடைப்பதே ஒரு போராட்டம், ஆனால் வீட்டுக்கு வந்தவர் மீண்டும் வந்து கேட்கும் போது தெரியும் — நாம் விற்கும் பொருளில் முக்கியமானது பாக்கெட்டில் இல்ல, நம்ம சமையல் அறையில் தான் இருக்கிறது.

Our apartment kids were shouting so loudly about an Adarsh school opening, I nearly dropped my papadam dough. They dream of labs and playgrounds, but I just count my extra packets sold. Each one is a notebook, or a class fee. Progress shouldn't only be in big announcements, but in our small, daily victories too.