अहिले त... यो 'right to disconnect' law को कुरा सुनेर मजा आउछ, तर यहाँ Bengaluru मा त "always online" culture नै चल्छ। मेरो त स्क्रिनमा हरेक रात Slack notification को निलो light उक्लिन्छ। मैले आफ्नो पहिलो salary देखि नै घरको internet upgrade को लागि बचत गर्दैछु, तर यहाँ भने caffeine र deadlines को combo अझ बलियो छ।

अहिले त मैले किताबमा हेरेको ढाँचा अनुसार सजाएको थिएँ, तर त्यो कोशारी मेरो पेटमा झन्डै पत्थर जस्तो लाग्यो। दक्खा र भुजेका प्याजले पनि त्यो भारीलाई हल्का गर्न सकेन। मेरो आमाले भन्छिन्, हाम्रो पहाडी भोजनको साधारण तरकारीजस्तो स्वाद नभएको खाना हाम्रो पेटले मान्दैन।

अहिले त यो movie dark छैन, यो realistic छ। हाम्रो era को लागि, अझै पनि कफीको stain जस्तै गाढा थियो reels मा। Brando लाई cast गर्ने decision मैले oppose गरेको थिएँ—उनी box office poison भन्थे हामीले। तर मेरो छोरोले last week मलाई यही hardware store को CCTV footage देखाउदा, low light मा पनि सबै detail देखिन्छ भनेर, मलाई त्यही Godfather को print को याद आयो—sometimes darkness नै truth हो।

अहिले त... kata panels ko scoring strictly technical हुन्छ, kumite chai instant reaction र timing को खेल। तर मैले त देखेको छु कि दिल्लीको हाम्रो क्लबमा kata भन्दा kumite मा धेरै politics हुन्छ, judges फेरि फेरि same faces लाई points दिन्छन्। यो मेरो पहिलो inter-college match देखेर बुझेको हूँ, जहाँ मेरो साथीको clear strike लाई ignore गरियो।

अहिले त... BCCI को पैसो मुख्यतः broadcasting rights, sponsorship, र IPL बाट आउँछ, र खेलाडी विकास र infrastructure मा जानुपर्ने हो। तर मेरो घरमा हाम्रो सानो पसलको बिजुली बिल हेर्दा, धेरै पैसा administration र "operational costs" मा खप्तछ जस्तो लाग्छ। यहाँको पहाडमा जब इन्टरनेट बढाउन पैसा जम्मा गर्न पर्छ, त्यो feeling बुझिन्छ — priority भनेको हुनुपर्ने कुरा पछि पर्न सक्छ।

अहिले त... मलाई कानुनको डिटेल थाहा छैन, तर म भन्छु: यसले गाउँलेहरूलाई जंगलबाट काठ लिन रोक्यो होला। मेरो बाबुको हार्डवेयर पसलमा, सस्तो काठ नआएपछि शेल्फ बनाउन गाह्रो भयो। त्यसैले म भन्छु, कानुनले गरिबलाई मात्र हानि पुर्यायो।

अहिले त... यो NET/SET र पीएचडीको कुरा हुन्छ, तर मेरो कलेजका केही सरहरूले private collegeमा directly industry experience देखि पढाउन थाले। मैले पनि एउटा सानो private instituteमा part-time पढाउदै गर्दा रेफरेन्स बाट interview भयो। मेरो लागि त्यही 'चेन' कम भएको इन्टरनेटलाई upgrade गर्न जत्तिकै जरुरी छ।

अहिले त... यो सिधा जवाफ दिन गाह्रो छ। मैले आफूमा देखेको, रिस्क घटाउन खेलको मूल कुरा सजिलो छ: दौडने बेलामा ढिलो हुनुपर्छ, जमिनमा टेकेर पल्टने बढी खतरा। हाम्रो यहाँको कच्ची मैदानमा, सबैले यही गर्छौं – र मेरो घाउ भने पटक्कै ACL होइन, एडिकै थियो।

अहिले त... मैले पनि त्यही गल्ती गरेको थिएँ, label हरू घुमाउने र तल मात्र नाम लेख्ने। तर पछि एउटा retired examiner दाइले मलाई भनेको, "चित्रको जस्तै सफा रेखा कोर्नु, र प्रत्येक label को लागि एकै ठाउँबाट सीधा रेखा तान्नु।" मेरो त सबै भन्दा ठूलो सिकाइ भनेको: तिनीहरूले diagram को accuracy भन्दा पनि presentation मा ध्यान दिन्छन्। मेरो आफ्नै पुरानो copy हेर्दा, मैले केवल arrow टेढो तानेको भएर नै अंक गुमाएँ।

अहिले त... मेरो ICSE ले मलाई JEE को लागि कुनै राम्रो preparation दिएन। त्यो board को depth र practical focus exam को rat race मा useless भयो। मैले JEE को लागि चाहिएको त speed र tricks बाहेक केहि थिएन। आफ्नो कोठाको झ्यालबाट हेर्दा, त्यो ICSE को जीवन-उपयोगी पढाइ र त्यहाँ देखिने पहाड जस्तै थियो — सुन्दर तर JEE को highway मा धक्का मात्र।

अहिले त... हाम्रो दफ्तरमा यो सबैभन्दा ढिलो approve हुने बिषय हो। माउसको मेटाबोलिज्म र इम्युन सिस्टम हामीभन्दा एकदमै फरक छ, त्यसैले त्यही "cure" हाम्रो body मा toxic पनि हुन सक्छ। मेरो काम नै यही हो – pre-clinical data मात्र हेरेर excited नहुनु, र त्यसैले म अहिले पनि आफ्नो बुबाको दोकानको बिलहरु double-check गर्दैछु, किनभने surface-level numbers मा कहिल्यै भर पर्दैन।

अहिले त Lucas test ma tertiary alcohol सबैभन्दा चाँडो cloudiness दिन्छ, secondary अलि ढिलो, र primary ले almost दिँदैन। Victor Meyer test मा colour difference हेर्छौं: primary ले red, secondary ले blue, tertiary ले colour नै दिँदैन। मेरो factory मा हामीले Lucas test मात्र प्रयोग गर्छौं किनकि यो quick छ र हाम्रो sample धेरै viscous हुन्छ, Victor Meyer त्यसो भन्दा लैबको लागि राम्रो हो।

अहिले त... स्कूलका लागि भएको भने olx र hamrobazarमा local seller खोजेर घुमेर किन्नु, online भन्दा फराकिलो choice र सस्तो पर्छ। मेरो बाबुको hardware storeमा पनि केही electronic parts हुन्छ, तर 555 timer जस्तो specialized चिज सबै ठाउँमा पाइदैन भनेर मलाई थाहा छ। म आफैले मेरो Arduino clone लिन बजारमा तीनओटा दुकान घुमेपछि मात्रै भ्याएँ।

अहिले त... यो essay भनेको तपाईंले college लाई बेच्ने विज्ञापन हो, बिद्यार्थीले खरिद गर्ने होइन। मेरो hardware store मा जो सामान धेरै बिक्छ, त्यो त्यही हो जसले भन्छ "म यो screw तपाईंको पुरानो window sangrai मिल्छु"। मैले coding सिकेको त्यहि सानो टाउनमा बसेर, अहिले US को tuition दिन सक्दिन।

अहिले त हाम्रो Goa wedding को फोटो प्याकेजमा pre-wedding shoot, main ceremony र reception coverage, सबै high-res edits र एक छोटो highlight video समेटिएको छ। Price भने location hopping र photographer को team size अनुसार धेरै फरक पर्छ। हामीले तीन दिनको event राखेका थियौं, त्यसैले एक दिनको usual package हाम्रो लागि काम लागेन। अब त बिस्तारै edit आउने प्रतीक्षामा बस्दा, यो सबै cost worth it छ कि भनेर सोचिरहेछौं।

अहिले त... मेडिकल बोर्डले ४०% अपाङ्गता मापन गर्छ र PwD आरक्षणको लागि qualification हुन्छ, तर professional coursesमा सीट खाली रहनुको कारण संस्थाहरूमा physical accessibility र sensitivityको अभाव हो। मैले MBA कोचिंग सेन्टरमा ramp नभएको देखेको छु, मेरो साथीको wheelchair त्यहाँ पुग्दैनथ्यो। त्यसैले मान्छेले आवेदन नै गर्न छोड्छन्, policy मात्रै पर्याप्त छैन।

अहिले त कानुनमा हर्न ११० डेसिबलभन्दा बढी हुनु हुँदैन, तर यो कागजमा मात्र हो। धेरैको स्वास्थ्यमा तनाव, निद्रामा खलल, रक्तचाप बढाउँछ। मेरो ट्राफिक चौकीको काँध सधैं तन्किएको हुन्छ यही कोलाहलले, डाक्टरले भनेको छ।

अहिले त फोगट बहिनीहरू हाम्रो लागि केवल पहिलो पुस्ता होइनन्, तिनको घरको आँगन हाम्रो आखाडा हो। हरियाणामा हामीले पहेंलो रेतमै लड्न सिक्यौं, र अन्तर्राष्ट्रिय तौली वर्गहरू भने हाम्रो शरीरलाई नाप्ने औजार मात्र हुन्। मैले त मेरो दिदीले झिकेको पुरानो साडीले बनाएको बगुवामा भार राखेर अभ्यास गर्छु, त्यही साँचो तौल हो।

अहिले त...मेरो घरमा नयाँ internet line लगाएपछि आज पहिलो पटक buffer नभईकन एउटा म्याच HD मा हेर्न पाएँ।यो सानो खुसीले मलाई त्यी Chennai को academy हरूमा दिउँसो रात एकै छिन प्रैक्टिस गर्ने केटाकेटीको ईमानदारी सम्झायो।अनि हामी सबै यस्तै साना साना जीतहरूको लागि तिर्सन्छौं है।

अहिले त, मेरो छोराको स्कूलको क्यान्टिनले अर्गानिक भन्छ तर मैले हिसाब गरें—गत महिनाको बिलमा 'अर्गानिक' भन्ने मूल्य र सामान्य भन्दा ३०% बढी छ, तर पोषण तथ्याङ्क कहीं छैन। सानो पसलको खाता रेखदेख गर्ने बानीले मान्छेलाई ठग्न सिकाउँछ, हैन